Rada Polityki Pieniężnej obniżyła w marcu stopy procentowe o 25 punktów bazowych, sprowadzając stopę referencyjną do poziomu 3,75 proc. Jeszcze tydzień temu taka decyzja wydawała się praktycznie przesądzona. Wspierały ją zarówno dane makroekonomiczne - w szczególności niskie odczyty inflacji oraz słabsza dynamika wynagrodzeń - jak i dość jednoznaczne sygnały płynące od części członków RPP, zapowiadające gotowość do luzowania polityki pieniężnej.

W styczniu przeciętne wynagrodzenie w sektorze przedsiębiorstw wzrosło o 6,10 proc. w ciągu roku, wyraźnie poniżej rynkowych oczekiwań na poziomie 7,2 proc. Ten odczyt pokazuje, że tempo wzrostu płac wyraźnie słabnie. Średnia pensja brutto w firmach zatrudniających co najmniej 10 osób (z wyłączeniem sektora publicznego) przekroczyła 9 tys. zł i wyniosła dokładnie 9 002,47 zł.

Inflacja konsumencka w styczniu wyniosła 2,2 proc. w ujęciu rocznym, co oznacza odczyt wyższy od rynkowych oczekiwań, kształtujących się na poziomie 1,9 proc. W ujęciu miesięcznym ceny wzrosły o 0,6 proc., wobec prognoz zakładających wzrost o 0,5 proc.

Rada Polityki Pieniężnej 4 lutego zdecydowała o utrzymaniu referencyjnej stopy procentowej na poziomie 4%. Uczestnicy rynku oczekują jednak, że obniżki stóp procentowych będą kontynuowane, kolejna ma nastąpić w marcu. Wydaje się, że cykl powinien zostać zakończony w pierwszej połowie 2026 r. przy stopie 3,5%, chociaż nie wyklucza się jeszcze głębszych cięć. Oczekuje się, że najbliższy odczyt inflacji CPI może wynieść nawet poniżej 2% r/r. Cel inflacyjny NBP wynosi 2,5% w skali roku, z symetrycznym przedziałem odchyleń +-1%. W marcu poznamy także kolejną projekcję inflacji, te dane wskażą prawdopodobny kierunek inflacji w kolejnej części roku. Projekcja może być najważniejszym wskazaniem w kontekście dalszego obniżania stóp procentowych.