Kolejny tydzień rentowność polskich obligacji dziesięcioletnich utrzymywała się tuż poniżej granicy 6,5 proc. Inwestorom długo udawało się ignorować poprawę nastrojów na światowym rynku. Stała za tym nieustępująca podaż obligacji ze strony resortu finansów.

Rentowności obligacji Francji i Niemiec poruszały się w przeciwnych kierunkach w minionym tygodniu, co czytelnie opisywało preferencje inwestorów w wyborze coraz węższego spektrum bezpiecznych przystani. Ta selekcja widoczna była w całej Europie. 

Inwestorzy, którzy postawili na wzrostową korektę obligacji skarbowych mają za sobą udane dni. Nie wiadomo tylko, ile jeszcze ich zostało. Celem powinno być górne ograniczenie konsolidacji, w której papiery przebywały przez ostatnie trzy i pół roku.

Nawet kilkudziesięcioprocentowa przecena notowań akcji przedstawicieli poszczególnych sektorów obecnych na GPW, zbiegała się w czasie ze znacznie słabszą, czasem wręcz zerową reakcją inwestorów na rynku obligacji. Ta różnica pokazuje, że w portfelu obligacji korporacyjnych ważniejsze od rozłożenia inwestycji pomiędzy wiele sektorów może być ograniczenie ekspozycji na pojedynczych emitentów.

Rentowność dziesięcioletnich obligacji USA co prawda nie spada, ale od tygodnia każda próba wyjścia powyżej 5,35 proc. kończy się umocnieniem rynku. U nas emitenci uznali warunki za wystarczająco sprzyjające, by zapowiedzieć emisje warte łącznie 1,33 mld zł.

Największa z szeroko dostępnych emisja obligacji korporacyjnych zderzyła się w czasie z wyprzedażą papierów skarbowych, podkreśloną najwyższymi od lat rentownościami. Wynik? Szturm kupujących i rekordowo niska marża.