Polskie prawo, a dokładniej ustawa o ofercie publicznej, której aktualna wersja obowiązuje od kwietnia 2013 r. (od tej pory była nowelizacja) zezwala na przeprowadzenie emisji obligacji w dwóch zasadniczych trybach – publicznym i niepublicznym ( tzw. prywatnym).
 

Dla inwestorów, którzy tabelę z notowaniami obligacji na rynku wtórnym oglądają po raz pierwszy, jej wygląd może wydawać się zaskakujący. Inaczej niż w przypadku notowań akcji, większość obligacji wycenianych jest bowiem z grubsza po pozornie tej samej cenie.

W przypadku obligacji mamy do czynienia z rozwiązaniami podatkowymi, które stanowią mieszankę rozwiązań znanych w przypadku lokat i inwestycji w akcje. Ustawodawca udostępnia jednak narzędzia służące do obniżenia opodatkowania.

Kluczowym czynnikiem decydującym o oprocentowaniu obligacji jest poziom bezpieczeństwa inwestycji. Ponieważ za spłatę obligacji odpowiadają – całym swoim majątkiem – ich emitenci, ocena bezpieczeństwa inwestycji sprowadza się do oceny wiarygodności kredytowej emitentów lub ich poręczycieli.

Inwestorzy kupujący obligacje z reguły pragną zapewnić swoim pieniądzom jak najwyższy poziom bezpieczeństwa. Dlatego emitenci często ustanawiają dodatkowe zabezpieczenia na spłatę obligacji, zaś inwestorzy kontrolują stan finansów spółki.

Zyski z inwestycji w obligacje można czerpać na różne sposoby, choć większość inwestorów woli podejście pasywne i zadowala się regularną wypłatą odsetek. Ci bardziej aktywni mają jednak szansę osiągnąć wyższe stopy zwrotu niż wynikające z samego oprocentowania, lecz wraz z perspektywą zysków rośnie także ryzyko.